Mediteren op grote hoogte

Toen ik de luchtballon op het weiland uitgespreid zag liggen, besefte ik pas hoe indrukwekkend groot zijn enorme afmeting is. Zien hoe de ballon door efficiënt samenwerkende mannen opgeblazen werd is op zich al bijzonder. Het gebeurde, terwijl het langzaam licht werd, de zon opkwam en flarden nevel op de velden zichtbaar werden.

Het opstijgen voelde vederlicht aan, het is met niets anders te vergelijken. Hoe hard is het opstijgen van een vliegtuig daarmee vergeleken! Op ieders gezicht verscheen een glimlach. Terwijl de hemel steeds andere pasteltinten vertoonde, keken we onze ogen uit naar het landschap beneden ons.

De concentratie waarmee Ad de luchtballon bestuurt is vertrouwenwekkend! Ik kon me helemaal overgeven aan de zachte beweging van het ballonvaren. De afspraak tijdens de meditatieballonvaart is dat er niet gesproken wordt. Ik vond dat prettig, want mijn aandacht werd daardoor niet afgeleid.

Het moment kwam, dat de belletjes klonken om het officiele meditatiemoment in te luiden (wel met open ogen natuurlijk). Snel daarna was een sfeerverandering tussen de vaargasten te bemerken, alsof de energie zich bundelde en sterker werd. Het was een heerlijke ervaring. De landing was zacht, we zweefden zelfs nog een tijdje boven het weiland. Wat smaakte het ontbijt nadien en alom heerste tevredenheid.

Een unieke en onvergetelijke ervaring, ik meen ieder woord, dat ik hierover geschreven heb!

Ireen van Bel-van der Veer